Career చూసుకునే ఇలాంటి కవులు కళాకారులు కొందరు ఇక్కడ తెలంగాణ గడ్డ మీద ఒకటి చెప్తారు. ఆంధ్రా లో ఇంకో పాట పాడుతారు. ఈ బతకనేర్చిన కవులు తెలంగాణ ప్రజల అస్తిత్వ పోరాటాన్ని ఎంధుకు అర్థం చేసుకోరు. వీళ్ల అసంబద్ధతనేమనుకోవాలి. విషయం తెలియని అజ్ణానమనుకోవాలా..? లేక ఆంధ్రా బిడ్డల ప్రాపకం కోసం వెంపర్లాడే దిగజారుడుతనం అనుకోవాలా..??

“దారితప్పుతున్నాం జాగ్రత్త” అని వీరు తెలంగాణ కవులకు ఉద్బొధించే ప్రయత్నం చేసారు. అయ్యా రమణారెడ్డి గారు మేము దారి తప్పలేదు. మీలాంటి కవులు ఆంధ్రా వలస పాలకుల అధికార భాషావ్యామోహం లో పడి కొట్టుకు పోతున్నారు. ఏది స్వాభిమానమో ఏది వ్యామోహమో తేల్చుకోలేని మీ విచక్షన చిక్కి శల్యమై నిస్తేజంగా మారింది. ముందే అనుకున్నట్టు మీరు నిజమే చెప్పారు. మీరు “దారితప్పుతున్నారు”.

వీరంటారు: “ఇంతవరకు ఉపయోగిస్తూ వచ్చిన ప్రామాణిక భాషను ఇది నా భాష అంటూ ఎవడో కోస్తా వాడు వచ్చి దొమ్మీగా లాక్కుపొతు ఉంటే చూసి ఊరుకోడానికి నేను సిధ్ధంగా లేను” అని..

నిజమే మీరే కాదు మీలాగే పరాయి భాషను పట్టుకుని వేలాడే వాళ్లెవరూ ఒప్పుకోరు. ఈ రోజు ప్రామణిక భాష గా ఉన్నది అందరి భాషో ఆంధ్ర భాషో మీకు తెలియదు అనుకోము. తెలంగాణ బిడ్డలు తమ భాషలో తమ సాహిత్యాన్ని ఆవిష్కరించడం తప్పెలా అవుతుంది…!! తెలంగాణ భాష యాస ల ‘సోయీ’ మరిచిన మీరు ఆంధ్ర భాష ను ఆంధ్రులు తమది అంటే వెక్కెక్కి పడి ఏడవడం సహజమే.

ఈ మేకవన్నె పులి పై తెలంగాణ కవులు ఎక్కు పెట్టిన అక్షర అస్థ్రాల్ని చూడండి

నిజానికి కవులు అనేవాళ్లెక్కడా ప్రత్యేకంగా పుట్టరు. తమ అభిప్రాయాల్ని, ఆలోచనల్ని యథాతథంగా ఆవిష్కరించడమే వాళ్లను గొప్ప రచయితలుగానో కవులు గానో చేస్తది. ప్రపంచ ప్రసిద్ధ రచయితలెవరిని చూసినా భాషాసౌందర్యం కన్నా శిల్ప సౌందర్యం, సన్నివేషాల కల్పననే ప్రధానం గా కనిపిస్తయి.

గూగుల్ వారు ఈ మద్యనే కాశ్మీరి భాష లో కూడా వాల్ల సైట్ అందుబాటులో ఉండేటట్టు రూపకల్పన చేసారు. దీని కారణంగా శ్రీనగర్ సెంట్రల్ లైబ్రరీ లో విద్యార్థుల రాక పెరిగిందట. అదీ మాత్రుభాష శక్తి. ఈరోజుకి కూడ పెద్ద పెద్ద MNC ల్లొ పని చేసేటోళ్లు కూడ రాత్రి 12 కాంగనే ఇంటర్నెట్ ల ఆంధ్ర జ్యోతే సదువుతరు. Deccan chronicle కాదు.

ఇక ఏది మాతౄ భాష ఏది ప్రామాణిక భాష అనే So called సాహిత్యకారుల మీమాంసను పక్కకు పెడితె 5 వ తరగతి లోపు పిల్లలు తమ మాతౄభాష లో ఐతే నే ఎక్కువ విషయాలను తొందరగా నేర్చుకుంటరన్నది ప్రపంచం అంగీకరించిన విషయం. మన పిల్లలకు మన భాష లోనే ఆ విద్య లభిస్తుందా అన్నది మనకు మనం వేసుకోవాల్సిన ప్రశ్న. ఇప్పటికె ఆంధ్ర భాషను మా మీద రుద్దారు. ఇంక మా పిల్లలపై కూడానా..?

మన దురదౄష్టం ఏందంటె ఇతర ప్రాంతాల భాష లో రాస్తె దాన్ని సాహిత్యమే కాదనడం ఈడున్నది. ఇప్పుడు అది శౄతి మించి అలా రాయకూడదు అనే వరకూ పొయింది. ఇక్కడ ఇట్ల అనేటోల్ల ఉద్దేశ్యం ఒక్కటే. తెలంగాణ వాడు అసలేమి రాయొద్ధు. రాసినా వాని సొంత భాష ల రాయొద్దు. లేకపోతే తెలంగాణ వాళ్లు అద్భుతాలు సృష్టించే ప్రమాదం ఉంది. సీమ మాండలికంల వచ్చిన మూగవాని పిల్లనగ్రోవి తెలంగాణ మాండలికంల వచ్చిన సలాం హైదరాబాద్ లాంటివి చాలానే ఉన్నయి. ఈ ప్రస్థానం కొనసాగి ఇట్లాంటి రచనలు ఇంకా వస్తే మన రమణారెడ్డి లాంటి వాళ్ల రచనలెవరు చదువుతారు. చప్పట్లెవరు కొడతారు. వీళ్లకు ప్రేక్షకుల కొరత ఏర్పడే పెను ప్రమాదం ఉంది.

మన తెలంగాణ వాళ్లకు ఊహా శక్తి చాలా ఎక్కువ. World famous painter’s ల Photographers ల మనవాళ్లు బాగనే ఉన్నరు. ఇక్కడెవరు వీరికి నిబంధనలు పెట్టకపోవడమే ఇందుకు కారణం.

ఈ పరిస్తితి తెలుగు సాహిత్యం లో కూడా రావాల.